Οι «Σατανικοί στίχοι» του 1988 φανέρωσαν τα μπερδέματα του κοσμικού πολιτισμού της Δύσης

 Ως ένας σύγχρονος Πλούταρχος, ο κ. Πάμπος Χαραλάμπους στην «Αλήθεια» της 4ης Μαρτίου 2021 σκιαγράφησε τους (παγκόσμιας εμβέλειας) παράλληλους βίους του «El Diablo» («Ο Σατανάς») του 2021 και «The Satanic Verses» («Σατανικοί στίχοι») του 1988. Δεν γνωρίζω τι ειπώθηκε στα ΜΜΕ στην Κύπρο το 1988-9, όμως αξίζει να ανακληθούν κάποια σπουδαία (που δηλαδή πρέπει να σπουδαστούν) που γράφτηκαν τότε στον τύπο της Αγγλίας.

Ένα άρθρο του Michael Ignatieff στην κυριακάτικη «Observer» (2 April 1989) είχε τίτλο “Defenders of Rushdie Tied Up in Knots”, που σημαίνει, οι υπερασπιστές του Rushdie [είναι] σφικτοδεμένοι [από τα μπερδέματά τους]. (Ο Salman Rushdie είναι ο βραβευμένος συγγραφέας του «The Satanic Verses».) Η εξήγηση εν συντομία έχει ως εξής: Οι ισλαμιστές (και άλλοι θρήσκοι φονταμενταλιστές) έχουν ένα δόγμα και είναι απόλυτα σίγουροι για το δόγμα που πιστεύουν. Αντιθέτως, οι διανοούμενοι του κοσμικού πολιτισμού της Δύσης έχουν κι αυτοί μια ‘φιλοσοφία’, αλλά ποτέ δεν είναι σίγουροι για τη ‘φιλοσοφία’ τους, όπως οι ίδιοι παραδέχονται. Επομένως, δεν γίνεται να πιστεύουν σε οτιδήποτε διδάσκουν!

Με αυτόν ακριβώς τον τρόπο λοιπόν οι λόγιοι της Δύσης οι ίδιοι υπονομεύουν τα διδάγματά τους, όπως ο γράφων εξήγησε και στο άρθρο «Τα πάντα είναι αβέβαια;» στην «Αλήθεια» της 20.1.2021. Ως γεγονός, οι ίδιοι έχουν ανοίξει τον τάφο μέσα στον οποίο οι αντίπαλοί τους με χαρά τους ενταφιάζουν! Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, ο τότε συντάκτης θρησκευτικών θεμάτων (religious affairs correspondent) της εφημερίδας «The Times» Clifford Longley βάσιμα ισχυρίστηκε ότι η ‘φιλοσοφία’ του κοσμικού πολιτισμού της Δύσης είναι πια νεκρή και με ευχαρίστηση κι αυτός έκανε τη μεταθανάτια ιατροδικαστική εξέταση! (“Inquest on the Enlightenment”, «The Times», 25.3.1989). 

Παρεμπιπτόντως, ο νεαρός τότε και πολυγραφότατος τώρα Michael Ignatieff εγκατέλειψε και ξέχασε το συγκεκριμένο καυτό παγκόσμιο ζήτημα και ασχολήθηκε με μικροεπαρχιότικες απασχολήσεις όπως η αρχηγεία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης (Leader of the Official Opposition) της Βουλής του Καναδά, και από το 2016 President and Rector, Central European University, Budapest. 

Το ανόητο «Τα πάντα είναι αβέβαια» το δίδασκαν και οι γνωστοί σοφιστές της αρχαιότητας. Τότε όμως ήταν η αρχή της φιλοσοφίας. Η ανθρωπότητα τίποτα νέο δεν έμαθε στις ενδιάμεσες χιλιετίες; Πάντως εγώ ο γράφων, όπως πάντοτε, έκανα το καθήκον μου στέλλοντας σημειώματα (που διόρθωναν τα εν λόγω σφάλματα) για δημοσίευση σε όλα τα αρμόδια έντυπα της Αγγλίας. Δυστυχώς, κανένα από τα ΜΜΕ της Αγγλίας θεώρησε σωστό να δημοσιεύσει κάτι δικό μου σ’ αυτό το καίριο θέμα, και μόνο το «Journal of Applied Philosophy» τύπωσε σχετική μελέτη μου με τίτλο “Where the West has Gone Wrong” (Vol. 6, No. 2, 1989, pp. 249-250), που προφανώς και αυτό αγνοήθηκε από τους λίγους πανεπιστημιακούς που χρησιμοποιούν το εν λόγω «Journal of Applied Philosophy». Γι’ αυτό και τα παιδαριώδη σφάλματα στα θεμέλια του πολιτισμού παραμένουν αδιόρθωτα. Γι’ αυτό και «Ο μεταμοντέρνος σκοταδισμός του 20ού και 21ου αιώνα μ.Χ.» («Αλήθεια» 24.2.2021) εξακολουθεί να ζημιώνει την ανθρωπότητα.  

Περί φαντασίας, γνώσης, λογικής και επιστήμης

 Hρήση του Αϊνστάιν, «Η φαντασία είναι πιο σημαντική από τη γνώση», που εμφανίζεται τακτικά στα «Της ημέρας» στην «Αλήθεια» χρήζει προσεκτικής εξέτασης και σωστής επεξήγησης. Ένα από τα πολλά σπουδαία (που δηλαδή όλοι που επιθυμούν να αποκ α λ ο ύ ν τ α ι μορφωμένοι πρέπει να τα σπουδάσουν) θέματα που δεν έχω διδαχθεί ποτέ (και πάλιν τα κενά παιδείας!), αλλά ο ίδιος ανακάλυψα, είναι και το εξής:

Οι πλείστες, αν όχι όλες, λέξεις (οι ίδιες ή ετυμολογικά παραπλήσιες) που αναφέρονται στα θέματα της όρασης, αναφέρονται επίσης και στα θέματα της νόησης. Αυτό σίγουρα συμβαίνει στην ελληνική και αγγλική, γλώσσες που γνωρίζω αρκετά καλά, και υποθέτω και σε άλλες (αν όχι όλες τις) γλώσσες: όραση και όραμα, ενόραση / θωρώ και θεωρώ / βλέπω και (προ-)βλέπω / παρατηρώ και παρατηρώ / κοιτάζω και κοιτάζω / είδα και οίδα, ιδέα / φάση και (πρό-)φάση / φαίνομαι και φαντάζομαι, φαντασία, φάντασμα / see και see / view και view / vision και vision / vista και vista / observe και observe / image και imagine / appear και apparition / spectrum και spectre / phenomenon και phantom / spectate και speculate, σπεκουλαδόρος... Στην αγγλική γλώσσα υπάρχει και η φράση «the mind’s eye» που βλέπει «mental images».

Οι λέξεις λοιπόν «φαινόμενο» και «φαντασία» είναι μεν ετυμολογικά συγγενικές, ωστόσο χρειάζεται απόλυτη προσοχή για να κατανοήσουμε και να αποσαφηνίσουμε τις διαφορετικές τους σημασίες και κρίσιμους ρόλους στην επιστημονική μέθοδο. Πρώτα διορθώνουμε τη γνωστή (αλλά ανακριβή) φράση, «τα φαινόμενα απατούν», με τη σωστή φράση, «μερικά φαινόμενα ενίοτε απατούν», και προσθέτουμε ότι είναι η φαντασίες ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΩΝ (υποτίθεται επιστημόνων) που κατά κανόνα πιο συχνά και πιο πολύ (αυτ-)απατούν! Αυτό συμβαίνει επειδή η πραγματικότητα είναι ΜΙΑ ενώ τα δημιουργήματα της φαντασίας είναι ΑΠΕΙΡΑ και έτσι είναι απαραίτητο να προσδιοριστεί προσεκτικά το ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ δημιούργημα της φαντασίας που ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, κάτι που συχνά ΔΕΝ είναι εύκολο. Χειρότερα... Για να επιδείξουμε τα χειρότερα αυτής της υπόθεσης, επικαλούμαστε τη σοφία του μακαριστού τώρα Αλέκου Κωνσταντινίδη. Ο Αλέκος Κωνσταντινίδης λοιπόν έχει ορθώς τιμηθεί για τα πολλά αξιόλογα και αξιέπαινα προτερήματα, αρετές και έργα του. Το παρόν σημείωμα επιχειρεί να αναδείξει ακόμα ένα σπουδαίο (και με παγκόσμια εμβέλεια!) στοιχείο στο έργο του Αλέκου Κωνσταντινίδη. 

Συγκεκριμένα, στην καθημερινή στήλη του στην «Αλήθεια» της 09.01.2021 με τίτλο «Οι εξελίξεις του κυπριακού και η σημασία της λέξης εξέλιξη», ο Αλέκος Κωνσταντινίδης εντόπισε και επεσήμανε καίρια «ερωτηματικά για την εξελικτική πορεία του homo sapiens». Από τη δεκαετία του 1970, παρακολουθώ τακτικά τον Τύπο και το ραδιόφωνο της Βρετανίας, και ποτέ δεν πρόσεξα κάτι ανάλογο από τους τακτικούς αρθρογράφους και σχολιαστές, αλλά ούτε και από τα εκατομμύρια που είναι οι υποτιθέμενοι επιστήμονες των βιολογικών και άλλων επιστημών και που ποτέ δεν ανακάλυψαν αυτήν την ενοχλητική αλήθεια! Παραμένοντας στο ίδιο θέμα, παραθέτουμε την εξής αποκαλυπτική παράγραφο από το άρθρο «Ειδήμονες εξ επαγγέλματος» στην «Αλήθεια» της 26.02.2021: 

«Κανένας εξ επαγγέλματος ειδήμων δεν μας προειδοποίησε για την κατάρρευση των Κυπριακών Αερογραμμών, της Λαϊκής Τράπεζας, του Συνεργατισμού και, εν γένει, της οικονομίας μας, της οποίας η καθίζηση αποτελούσε ζήτημα χρόνου. Αλλά μόλις συνέβησαν τα προαναφερθέντα, βγήκαν για να μας εξηγήσουν τα αίτια για τα οποία, προηγουμένως, δεν είχαν βγάλει μιλιά».

Ουκ ολίγα λοιπόν τα επαγγέλματα ειδημόνων που κάθε άλλο παρά ειδήμονες είναι. Σημειωτέον, homo sapiens = wise human = σοφός άνθρωπος. Επομένως, έχουμε αποδείξει ότι homo sapiens είναι ένας εσφαλμένος όρος, που πρέπει να διορθωθεί! Επανερχόμαστε τώρα στο θέμα περί φαντασίας και γνώσης. Χωρίς λοιπόν τα στερεά θεμέλια και της ΣΩΣΤΗΣ γνώσης και της ΟΡΘΗΣ λογικής, είναι σχεδόν σίγουρο πως η φαντασία θα οδηγήσει τους αρρωστημένα φαντασιόπληκτους σε σφάλματα. Έτσι ερμηνεύονται τα πολλά παιδαριώδη σφάλματα του Αϊνστάιν και των ψευδο-ειδημόνων συναδέλφων του, που μου δόθηκε η ευκαιρία να επεξηγήσω με άρθρα μου στην «Αλήθεια» τους τελευταίους δέκα μήνες. 

Ο μεταμοντέρνος σκοταδισμός του 20ού και 21ου αιώνα μ.Χ.

 Στη στήλη «παλιό ημερολόγιο» στη σελίδα τα «Της ημέρας» στην «Αλήθεια» της 10.02.2021 καταγράφεται: «Σαν σήμερα το 1634 ο Γαλιλαίος μπροστά στους ιεροεξεταστές δέχεται ότι η Γη είναι επίπεδη και ακίνητη». Αυτή η πρόταση αδικεί τους ιεροεξεταστές! Η αλήθεια είναι πως η Ιερά Εξέταση δεν αμφισβήτησε ποτέ τη σφαιρικότητα της Γης ούτε και στην πιο σκοτεινή στιγμή του μεσαίωνα! Αυτό έκαναν μόνο μερικοί χαμηλόβαθμοι μοναχοί που πρόσεξαν κάπου στη Βίβλο τη φράση «τέσσερεις άκρες της Γης».

Επίσης, στα «Της ημέρας» στην «Αλήθεια» της 15.02.2021, το θέμα της στήλης «ληξιαρχείο γεννήσεων» ήταν ο Γαλιλαίος και το θέμα της στήλης «έφυγαν» ήταν ο Ρίτσαρντ Φίλιπς Φάινμαν. Για τον Γαλιλαίο καταγράφεται: «Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν και ο Στίβεν Χόκινγκ τον έχουν χαρακτηρίσει ως «τον πατέρα της σύγχρονης επιστήμης».

Όπως έδειξα στο άρθρο «Η Γη κινείται σχετικά ή απόλυτα;» στην «Αλήθεια» της 11.11.2020 ο εν λόγω Αϊνστάιν απέρριψε τη θέση του Γαλιλαίου για τις απόλυτες κινήσεις της Γης και με τη σχετικότητα όλων των κινήσεων ουσιαστικά πήρε τη θέση της Ιεράς Εξέτασης που καταδίκασε τον Γαλιλαίο! Κι αυτό έγινε το 1905 όταν ήδη υπήρχαν πειραματικές αποδείξεις των απόλυτων κινήσεων της Γης (παράλλαξη και πλάνηση αστέρων και πείραμα Foucault) που ταυτοχρόνως ήσαν και διαψεύσεις της σχετικότητας όλων των κινήσεων! Αναιδώς λοιπόν ο Αϊνστάιν χαρακτήρισε τον αγώνα (struggle) του Γαλιλαίου ανόημο (meaningless). Όπως έδειξα στο άρθρο «Η ασχετοσύνη της σχετικότητας με την αλήθεια» στην «Αλήθεια» της 15.02.2021, στον 20όν αιώνα έγιναν κι άλλες πειραματικές διαψεύσεις της σχετικότητας που κι αυτές έχουν σκόπιμα και ένοχα αποσιωπηθεί ή και αφόρητα παρεξηγηθεί. 

Παραθέτουμε μια πολύ σχετική με το παρόν θέμα παράγραφο από το μυθιστόρημα «Nineteen Eighty-four» του George Orwell, που έγινε και ταινία το 1984, στην οποία ο αρχιβασανιστής O'Brian λέει στο θύμα Winston Smith για να τον βασανίσει και ψυχολογικά:

«What are the stars? They are bits of fire a few kilometres away. We could reach them if we wanted to. Or we could blot them out. The earth is the centre of the universe. The sun and the stars go around it. ... Do you suppose it is beyond us to produce a dual system of astronomy? The stars can be near or distant, according as we need them. Do you suppose our mathematicians are unequal to that? Have you forgotten doublethink?» (George Orwell, «Nineteen Eightyfour», pp. 271-2, Secker & Warburg, London, 1949)

Μήπως ο Orwell ειρωνευόταν όχι μόνο τον Στάλιν αλλά και τον Αϊνστάιν; Για τον Φάινμαν η «Αλήθεια» της 15.02.2021 γράφει: «Ο Φάινμαν ήταν ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς φυσικούς, ο οποίος τιμήθηκε και με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής για τη δουλειά του στην Κβαντική Μηχανική... Πέθανε στις 15 Φεβρουαρίου 1988, αφήνοντας, πέραν της επιστημονικής συμβολής του και ένα μεγάλο βιβλιογραφικό κληροδότημα για τους ανά τον κόσμο φίλους της φυσικής και όχι μόνο». Πράγματι, στις τρεις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του, ο Φάινμαν κατείχε τον αξιοζήλευτο τίτλο ως ο πιο γνωστός εν ζωή επιστήμονας στον Αγγλόφωνο κόσμο και όχι μόνο (Τις επόμενες τρεις δεκαετίες, αυτός ο τίτλος πέρασε στον Στίβεν Χόκινγκ.) Ένα σπουδαιότατο (που δηλαδή όλοι οι μορφωμένοι πρέπει να σπουδάσουν) κληροδότημα του Φάινμαν είναι και το εξής: Τις τελευταίες δύο δεκαετίες του 20ού αιώνα τρία διαφορετικά πανεπιστήμια της Βρετανίας ίδρυσαν έδρες με τον τίτλο Public Understanding of Science, με τους κατόχους των εδρών να δρουν και ως εκπρόσωποι του επιστημονικού και πανεπιστημιακού κατεστημένου. «Daily Telegraph» είναι εφημερίδα της Βρετανίας, «Connected» το 2000 ήταν εβδομαδιαίο ένθετο (weekly supplement) για επιστημονικά και τεχνολογικά θέματα της εν λόγω εφημερίδας και «Hard drive» ήταν τότε τακτική στήλη στο «Connected» του αρθρογράφου Peter Cochrane ο οποίος στο «Hard drive» χαρακτηριζόταν ως εξής: «Peter Cochrane holds the Collier Chair for the Public Understanding of Science and Technology at the University of Bristol.» Ο Peter Cochrane λοιπόν στο άρθρο του στις 10 February 2000 έγραψε με προφανή θαυμασμό: «Richard Feynman was ... a founding father of our most fundamental atomic understanding. One of my favourite Feynman key pronouncements is the shrewd: 'I think we can safely assume that no one understands quantum mechanics.'» Η αλλόκοτη λοιπόν πρόταση «no one understands quantum mechanics» πρωτοεκφράστηκε επίσημα από τον Richard Feynman το 1964 (σε συνέδριο στο Cornell University) επειδή αυτός τόλμησε πρώτος να το πει, ήταν όμως η ανέκφραστη τοποθέτηση του κβαντικού (και όχι μόνο) κατεστημένου από την αρχή του 20ού αιώνα. Μετά τον Feynman επαναλήφθηκε αμέτρητες φορές χωρίς ίχνος ντροπής (ενίοτε με ίχνη προβληματισμού) από τους υποτίθεται επιστήμονες που την εκφράζουν. Ξεχωρίζει όμως η περίπτωση ενός Professor for the Public UΝDERSTANDING of Science and Technology σε υποτίθεται σοβαρό πανεπιστήμιο να διαλαλεί και να επικροτεί το ότι «NO ONE UΝDERSTANDS quantum mechanics»! Πάντως εγώ ο γράφων αντιλήφθηκα το χοντρό σφάλμα και τον αντι-επιστημονικό του χαρακτήρα από την αρχή των επιστημονικών μου μελετών και επινόησα την κατάλληλην απόκριση: «A theory that no one understands is not scientific but hopelessly mystic.» (Theo Theocharis «Men of [Surreal] Ideas», «The Listener», 4 May 1978.) 

Πριν από αυτήν την άθλια κατάντια της φυσικομαθηματικής επιστήμης, το επαγγελματικό καθήκον του επιστήμονα από την αρχή των επιστημών στα παράλια του Αιγαίου τον 6ον αιώνα π.Χ. ήταν να αντιληφθεί, να ξεκαθαρίσει, να εξηγήσει και να κατανοήσει (understand) τα περίεργα, τα παράδοξα και τα δύσκολα. Αντιθέτως, στον 20όν και 21ον αιώνα μ.Χ. οι καθηγητές της φυσικομαθηματικής «επιστήμης» επιχειρούν να ΜΥΣΤΗΡΙΟΠΟΙΟΥΝ τα θέματά τους, κάτι που ξεκάθαρα ΔΕΝ είναι επιστήμη και κάτι που προκάλεσε αμέτρητα χοντρά σφάλματα! Δηλαδή ο λεγόμενος μεταμοντερνισμός εδραιώθηκε παγκοσμίως όχι στο τέλος του 20ού αιώνα αλλά στη αρχή του!

Άλλο κακό επακόλουθο είναι η γενική απάρνηση και δυσφήμηση της παραδοσιακής και ορθής φιλοσοφικής τοποθέτησης «logical positivism» και ουσιαστικά η αναγκαστική αποδοχή της μιας ή της άλλης από τις εναπομείναντες θέσεις «illogical negativism» και «irrational nihilism». Ακολούθησε η αμφισβήτηση, η υπονόμευση, η δυσφήμηση, ή και η πλήρης απόρριψη της έννοιας ‘αλήθεια’ και συγχρόνως η ανύψωση γενικά του μυστηρίου και του μυστικισμού, της άγνοιας και της αχαπαροσύνης. Για παράδειγμα, δύο διαφορετικά πανεπιστήμια της Βρετανίας, το University Of Buckingham και το Southampton Solent University, διόρισαν Professor of Ignorance! 

Η ασχετοσύνη της σχετικότητας με την αλήθεια

 Σ Ε ένα από τα προγράμματα (που έχει επαναληφθεί πολλές φορές στο ΡΙΚ) της τηλεοπτικής σειράς «Επιστήμη και Κοινωνία», ο καθηγητής φυσικής Κώστας Κόκκοτας ισχυρίστηκε ότι χωρίς τις διορθώσεις της θεωρίας της σχετικότητας η 24ωρη απόκλιση του Global Positioning System (GPS, Παγκόσμιο Σύστημα Προσδιορισμού Γεωγραφικής Θέσης) θα ανερχόταν στα 10Km. Ο ισχυρισμός αυτός θα γίνει πειστικός εάν ο καθηγητής Κόκκοτας (ή οποιοσδήποτε άλλος) αντικρούσει ή και ανατρέψει τα ακόλουθα σημεία και τέρατα:

ΕΝΑ από τα απαραίτητα όργανα για τη λειτουργία του GPS είναι το οπτικό γυροσκόπιο που βασίζεται στο φαινόμενο Sagnac που επινοήθηκε από τον Γάλλο Georges Sagnac (1869-1928), που ήταν μόνο μια από τις πολλές του αξιόλογες εργασίες και εφευρέσεις. Το 1913 ο Sagnac δημοσίευσε στο περιοδικό «Comptes rendus de l'Academie des Sciences» (Vol. 157, pp. 708-10) άρθρο με τίτλο "L'ether lumineux demontre par l'effet du vent relatif d'ether dans un interferometre en rotation uniforme" (“Πειραματική απόδειξη του αιθέρα του φωτός με την ανίχνευση του αιθεροανέμου από περιστρεφόμενο συμβολόμετρο”).

Ο SAGNACλοιπόν εφηύρε το οπτικό γυροσκόπιο, σχεδίασε το πείραμά του και υπολόγισε το μέγεθος του προβλεφθέντος φαινομένου βάσει της κυματικής φύσης του φωτός που απαιτεί μέσον διαδόσεως – που τότε ονομαζόταν ether, αιθέρας. Οι πράξεις αυτές αναμφισβήτητα ήσαν αντιδράσεις στις τότε απαρνήσεις του αιθέρα και συγκεκριμένα τη δήλωση του γνωστού Albert Einstein (1879- 1955) το 1905 ότι ο αιθέρας είναι αχρείαστος (superfluous).

Ο SAGNAC λοιπόν έκανε το πείραμα και παρατήρησε το προβλεφθέν βάσει του αιθέρα θετικό αποτέλεσμα. Ο Sagnac επίσης προέβλεψε και την πρακτική εφαρμογή της ανακάλυψής του που θριαμβευτικά υλοποιήθηκε από τη δεκαετία του 1970 με την έλευση του ring laser gyroscope. Φυσιολογικά ο Sagnac βάσιμα ισχυρίστηκε πως η εργασία του ήταν πειραματική απόδειξη του αιθέρα του φωτός, κάτι που ειπώθηκε και επίσημα το 1919 κατά τη διάρκεια της απονομής στον Sagnac του βραβείου Pierson-Perrin της Academie des Sciences της Γαλλίας. 

ΓΙΑ τους ενδιαφερόμενους, μετάφραση στην αγγλική γλώσσα της δημοσίευσης του Sagnac του 1913 υπάρχει στο βιβλίο «The Einstein Myth and the Ives Papers» (October 1980, Devin-Adair Pub). O Αμερικανός Herbert Eugene Ives (1882-1953), συμμέτοχος στο γνωστό Ives-Stilwell experiment, ήταν και αυτός πειραματικός φυσικός και εφευρέτης στα γνωστά Bell Laboratories που, όπως και ο Sagnac και εκατοντάδες άλλοι πραγματικοί επιστήμονες (που έχουν φιμωθεί), αποδόμησε τη θεωρία της σχετικότητας. Το 1948 του απονεμήθηκε το Presidential Medal for Merit από τον πρόεδρο Truman για τις χρήσιμες εφαρμογές των εφευρέσεών του στον Β’ Παγκόσμιον Πόλεμο. 

ΠΩΣ λοιπόν ο Einstein, που έζησε μέχρι το 1955 και που ως γνωστόν ήταν λαλίστατος και σε πολλά άλλα θέματα άσχετα με τα φυσικομαθηματικά, αντέδρασε στο πείραμα του Sagnac; Για να απαντήσουμε αυτήν την ερώτηση, επικαλούμαστε για πολλοστή φορά τις εύστοχες φράσεις «ρούφηγμα της γλώσσας» και «ένοχη σιγή» από την εξαιρετική αρθρογραφία του κ. Τάκη Αγαθοκλέους «Περί Δικαιοσύνης» στην «Αλήθεια» της 28.05.2020. Ωστόσο, υπάρχει ανιχνεύσιμη σίγουρη επίδραση στον Einstein από την εφεύρεση του Sagnac του 1913 και τη βράβευσή της το 1919. Ενώ το 1905 ο Einstein έγραψε «ο αιθέρας είναι αχρείαστος» («Ann. Phys., Lpz.», 17, p. 891, 1905), το 1922 ο Einstein έγραψε «ο χώρος χωρίς αιθέρα είναι αδιανόητος» («Sidelights on Relativity» (London: Methuen), p. 23, 1922)!

ΕΚ των ΥΣΤΕΡΩΝ παρουσιάστηκαν πολλοί υποστηρικτές του Einstein που αναιδώς δήθεν εξηγούν το πείραμα του Sagnac με τη θεωρία της σχετικότητας. Χειρότερα, και πάλιν εκ των ΥΣΤΕΡΩΝ, παρουσιάστηκαν κάποιοι που, αποκρύβοντας την αλήθεια, αυθαδώς βάφτισαν το φαινόμενο Sagnac σαν «relativistic effect», δηλαδή έγιναν και ψεύτες και σφετεριστές πνευματικών δικαιωμάτων, πχ J. Nuttall, «Electronics World and Wireless World», July 1990, pp. 608- 611; A. Watson, «New Scientist», 19 September 1992. ΕΝΑ δεύτερο απαραίτητο όργανο για τη λειτουργία του GPS είναι το ατομικό ρολόι. Μετά την επίτευξη της ατομικής βόμβας και του ατομικού αντιδραστήρα, το επόμενο ατομικό πρόγραμμα (project), με το οποίο ασχολήθηκαν κυρίως τα πλουσιοπαρόχως στελεχωμένα και εξοπλισμένα εργαστήρια των βιομηχανικά και οικονομικά παντοδύναμων ΗΠΑ, ήταν το ατομικό ρολόι. Παρ’ όλ’ αυτά την κούρσα κέρδισε το 1955, με ένα μόνο βοηθό, ο Άγγλος Louis Essen (1908-1997) στο National Physical Laboratory της μεταπολεμικά τότε χρεοκοπημένης Βρετανίας! 

ΓΙΑ να εξηγήσουμε αυτήν την παραδοξότητα, επικαλούμαστε την εφεύρεση του laser, που και αυτό χρησιμοποιείται, μέσω του ring laser gyroscope, στο GPS. Το 1984 το περιοδικό «IEEE Journal of Quantum Electronics» έκδοσε ειδικό τεύχος για να γιορτάσει τα εικοστά-πέμπτα γενέθλια του laser. Το πολύ ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό θέμα "Ideas and Stumbling Blocks in Quantum Electronics" ήταν ο τίτλος ενός από τα άρθρα, και ο συγγραφέας του ήταν ο Αμερικανός νομπελίστας του 1963 για την εφεύρεση των masers και lasers Charles Hard Townes (1915- 2015). Διαφάνηκε ότι πιο πολύς αγώνας χρειάστηκε για να παραμεριστούν τα εμπόδια (stumbling blocks) παρά για να διαμορφωθούν οι θετικές ιδέες. Μια πρόταση που λέει πολλά είναι η εξής: "Physicists were somewhat diverted by an emphasis in the world of physics on the photon [particle quantum] properties of light rather than its [classical wave] coherent aspects." Αυτός είναι ένας πολύ ευγενικός τρόπος για να εκφραστεί το προσβλητικό γεγονός ότι η εφεύρεση των masers και lasers είχε εμποδιστεί για δεκαετίες! Όπως παλαιότερα ήταν η Ε.Ο.Κ. και το Ν.Α.Τ.Ο., παραμένουν μέχρι σήμερα οι θεωρίες της σχετικότητας και της κβαντομηχανικής, δηλαδή «το ίδιο συνδικάτο». 

Ο LOUIS ESSENλοιπόν πέτυχε πρώτος να κατασκευάσει το ατομικό ρολόι το 1955, και επίσης να προσδιορίσει το 1950 την πιο ακριβή τιμή παγκοσμίως της ταχύτητας του φωτός, επειδή δεν ήταν καθόλου συγχυσμένος από τις ανοησίες του εν λόγω «συνδικάτου». Ο παγκοσμίως πρωτοπόρος λοιπόν στην ακριβή μέτρηση του χρόνου και της ταχύτητας του φωτός Louis Essen το 1971 δημοσίευσε το βιβλίο «The Special Theory of Relativity: A Critical Analysis», Oxford University Press (Oxford science research papers, 5), το συμπέρασμα του οποίου ήταν: «Einstein's theory of relativity is a set of incompatible assumptions … that is invalidated by its internal errors.» («είναι ένα συνονθύλευμα ασύμφωνων υποθέσεων... που καταρρίπτεται [χωρίς πειράματα!] από τα εσωτερικά της σφάλματα.) 

ΕΝΑ καθόλου άσχετο θέμα είναι η «αδρανειακή πλοήγηση» («inertial navigation»). Όπως και για το GPS, έτσι και το πρόγραμμα για την επίτευξη της αδρανειακής πλοήγησης (αρχικά πυραύλων) ξεκίνησε τη δεκαετία του 1940 με άκρα μυστικότητα λόγω της πολεμικής χρησιμότητας. Το πώς έγινε στις ΗΠΑ και στη Βρετανία φανερώθηκε δεκαετίες μετά, το 1990, από το βιβλίο του Donald MacKenzie «Inventing Accuracy - A Historical Sociology of Nuclear Missile Guidance», MIT Press, Hardback 1990, Paperback 1993, ISBN 0-262-13258-3. Στη Βρετανία δεν έγινε ποτέ επειδή ο καθηγητής και νομπελίστας φυσικής και υψηλόβαθμος κυβερνητικός σύμβουλος Patrick Blackett (1897-1974) συμβούλευσε ότι η θεωρία της γενικής σχετικότητας ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ την αδρανειακή πλοήγηση! Έτσι η Βρετανία κατασκευάζει η ίδια τις δικές της πυρηνικές βόμβες, αλλά για να εξοπλίσει τα πυρηνικά της υποβρύχια αγοράζει και τους πυραύλους και την αδρανειακή πλοήγηση από τις ΗΠΑ. Ατυχώς, το Imperial College έχει ονομάσει το 13-όροφο κτήριο που φιλοξενεί το Physics Department «The Blackett Laboratory». 

ΠΑΡΟΜΟΙΩΣ, ο επίσης καθηγητής και νομπελίστας φυσικής και υψηλόβαθμος κυβερνητικός σύμβουλος στις ΗΠΑ George Gamow (1904- 1968) έδωσε την ακριβώς ίδια συμβουλή όπως και ο Blackett στη Βρετανία! Την αποφασιστική διαφορά έκανε η παρουσία στην επιτροπή Guidance and Control Panel of the Air Force Scientific Advisory Board (που ανήκε και ο Gamow) του Charles Stark Draper (1901-1987) που ήταν Professor of Engineering στο MIT και που η ιστορία τον έκρινε ως "father of inertial navigation". Οι λεπτομέρειες στο προαναφερθέν βιβλίο του 1990 «Inventing Accuracy» και επίσης στο δικό μου βιβλίο (50000 λέξεων) «Dis-Inventing Certainty: A Historical Sociology of Epistemic Incorrectness and of Contemporary "Political Correctness"» που από το 1994 ψάχνει εκδότη. Σκανδαλωδώς, ο κανόνας είναι ότι τα βραβεία Νόμπελ δίνονται στους αποδεδειγμένα άχρηστους όπως οι Einstein, Blackett, Gamow..., και όχι στους αληθινούς ευεργέτες της ανθρωπότητας όπως οι Sagnac, Ives, Essen, Draper... 

ΣΤΗ σελίδα 292 του βιβλίου «Inventing Accuracy» υπάρχει η αποκαλυπτική φράση "prima-facie violation of the general theory of relativity". Παρόμοιες φράσεις υπάρχουν και στις σελίδες 92 και 384. Ωστόσο ο συγγραφέας, Professor of Sociology of Science Donald MacKenzie, πουθενά δεν εξηγεί γιατί το εν λόγω «prima-facie violation» (εκ πρώτης όψεως παραβίαση) είναι αυτό που προκύπτει από το ακριβές αφήγημα της όλης υπόθεσης, και όχι το ορθό: – εξ όλων των αντικειμενικών όψεων, αποφασιστική πειραματική διάψευση της θεωρίας της γενικής σχετικότητας (decisive experimental falsification of the general theory of relativity). Εάν ο καθηγητής φυσικής Κώστας Κόκκοτας επιθυμεί να τον πιστέψουμε, υποχρεούται να εξηγήσει όλ’ αυτά. 

Για την τεχνολογία και τη θεωρία της πυρηνικής σύντηξης

 Aναφέρομαι στο αρκετά ενημερωτικό άρθρο «Μπορεί η πυρηνική σύντηξη να προσφέρει ανεξάντλητη πηγή ενέργειας;» του δρα Ανδρέα Πουλλικκά στην «Αλήθεια» της 24ης Δεκεμβρίου 2020 και ειδικά στην πρόταση: «Αν και σήμερα η τεχνολογία των πυρηνικών αντιδραστήρων σύντηξης βρίσκεται στα αρχικά της στάδια, για την αειφόρο ευημερία των μελλοντικών γενεών χρειάζεται να συνεχίσει η έρευνα για την κατανόηση της διαδικασίας της σύντηξης».

Υποθέτω ότι ο δρ Πουλλικκάς αναφέρεται στα αρχικά στάδια μιας ΝΕΑΣ γενεάς της τεχνολογίας των πυρηνικών αντιδραστήρων σύντηξης, καθότι η όλη υπόθεση ξεκίνησε τη δεκαετία του 1950 αμέσως μετά την επίτευξη και της βόμβας σύντηξης και του αντιδραστήρα σχάσης.

Από τη δεκαετία του 1970 παρακολουθώ στον αγγλόφωνο Τύπο τα τεκταινόμενα και σ’ αυτό το ενδιαφέρον θέμα. Στα πολλά άρθρα που έχω διαβάσει από τότε, έχω προσέξει σε σχεδόν όλα τον ίδιο ευσεβοποθισμό και πνεύμα αισιοδοξίας ότι ο στόχος θα επιτυγχανόταν σε μια-δύο δεκαετίες. Έχουν ήδη περάσει επτά ολόκληρες δεκαετίες και παγκοσμίως έχουν ξοδευτεί πολλά δισεκατομμύρια. Ωστόσο, η πρόοδος είναι απειροελάχιστη και ο στόχος ουσιαστικά παραμένει τόσο μακριά όσο πάντοτε. Μου θυμίζει εκείνους που ανέβηκαν στην κορυφή του (οποιουδήποτε) υψηλού όρους της Γης όταν η Σελήνη μεσουρανούσε και νόμισαν ότι έκαναν πρόοδο στο να φτάσουν στη Σελήνη. Η συνήθης πρακτική των καθηγητών φυσικής και των αρθρογράφων του παρόντος θέματος είναι να «εξηγούν» την παραγωγή ενέργειας και από τη σύντηξη και από τη σχάση πυρήνων με τη θεωρία της εξαΰλωσης της ύλης, που και αυτή είναι μόνο μια από τις πολλές υπεραιωνόβιες λανθασμένες θεωρίες που σκανδαλωδώς διδάσκουν οι καθηγητές φυσικής. Προς τιμήν του ο δρ Πουλλικκάς δεν υπέπεσε σ’ αυτό το λάθος.

Φυσικά η σωστή θεωρία είναι αυτή που με δίδαξαν οι καθηγητές χημείας στο σχολείο για τις μοριακές αντιδράσεις (π.χ. την καύση των υδρογονανθράκων), ότι δηλαδή απελευθερώνεται η δυναμική ενέργεια που εμπεριέχεται στη δομή των μορίων. Ομοίως, στις πυρηνικές λοιπόν αντιδράσεις (και σύντηξη και σχάση πυρήνων) αποδεσμεύεται η δυναμική ενέργεια που εμπεριέχεται στη δομή των πυρήνων. Δεν γνωρίζω τι διδάσκουν σήμερα οι καθηγητές χημείας και στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο για τις μοριακές αντιδράσεις. Με ανησυχεί το γεγονός ότι τις πρόσφατες δεκαετίες κυκλοφορούν φράσεις όπως «relativistic engineering», «quantum chemistry», και «quantum computing». Προφανώς τα παιδαριώδη σφάλματα, αντί να διορθώνονται, επεκτείνονται, όπως και η ζημιά που προκαλούν στην κοινωνία! 

Δεν έχω ερευνήσει αρκετά το συγκεκριμένο θέμα για να μπορέσω να εξακριβώσω κατά πόσον τα πάμπολλα λάθη (που μόνο μερικά έχω αναδείξει σε προηγούμενα άρθρα μου στην «Αλήθεια») έχουν εμποδίσει τη συγκεκριμένη έρευνα για την τεχνολογία των πυρηνικών αντιδραστήρων σύντηξης. Για το καίριο θέμα πώς τα εν λόγω πάμπολλα λάθη έχουν ζημιώσει και συνεχίζουν να εμποδίζουν κάποια άλλα σπουδαία τεχνολογικά προγράμματα έχω συγγράψει βιβλίο από το 1994. Το πρωταρχικό καθήκον και του ερευνητή και του καθηγητή επιστήμονα, όπως έχει διδάξει και ο Αριστοτέλης, είναι να διορθώσει τα λάθη που έχει διδαχθεί. Η διόρθωση των πάμπολλων παιδαριωδών σφαλμάτων σίγουρα είναι απαραίτητη για την οποιαδήποτε πρόοδο συμπεριλαμβανομένης και της «κατανόησης της διαδικασίας της σύντηξης» και όχι μόνο. 

Εκτός από τα καθαρώς επιστημονικά ερωτηματικά, αυτή η προβληματική κατάσταση εγείρει επίσης το σοβαρό πολιτικό θέμα της χρηματοδότησης της επιστημονικής έρευνας και των πανεπιστημίων. Σε προηγούμενο άρθρο μου στην «Αλήθεια» («Το επιστημονικό κριτήριο για κρατικοποιήσεις και ιδιωτικοποιήσεις εμπορικών οργανισμών», 22.11.2020) διατύπωσα το γενικό επιστημονικό κριτήριο που εφαρμόζεται και στο παρόν καίριο θέμα. Η σωστή πρακτική είναι αυτή που εφαρμόζεται στο επίκαιρο θέμα της επιστημονικής έρευνας για τα ιατρικά φάρμακα και εμβόλια. Τα εθνικά συστήματα υγείας και οι κυβερνήσεις έχουν την επιλογή να αγοράσουν ένα ή και περισσότερα από τα αρκετά προϊόντα που έχουν βγει στην παγκόσμια αγορά και που είναι ήδη δοκιμασμένα και ελεγμένα. Η υπάρχουσα παγκοσμίως κοινή πρακτική να χορηγούνται χρήματα δήθεν για την εφεύρεση νέων προϊόντων και υπηρεσιών έχει προκύψει από ένα συνδυασμό διαφθοράς και ανοησίας και ισοδυναμεί με την άδεια να καούν τα χαρτονομίσματα που χορηγούνται.  

Τα πάντα είναι αβέβαια

 ΣTΟΝ «Φιλελεύθερο» της 1ης Ιανουαρίου 2021 η κα Ζήνα Πουλλή έγραψε τα εξής: «Ο διακεκριμένος καθηγητής Φυσικής και πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, δρ Δημήτρης Νανόπουλος, λέει ότι: ‘‘Το χαρακ τ η ρ ι σ τ ι κ ό της μοντέρνας φυσικής είναι η αβεβαιότητα. Η φυσική μας λέει ότι τα πάντα είναι αβέβαια... αν δεν υπήρχε αυτή η αρχή της αβεβαιότητας, δεν θα είμαστε εδώ σήμερα’’. Η αρχή της αβεβαιότητας [(Heisenberg, 1927) (βασικό αξίωμα της Κβαντικής Μηχανικής)] λέει ότι δεν μπορείς να προσδιορίσεις επακριβώς τη θέση ενός σωματιδίου ταυτόχρονα με το χρόνο, υπάρχει μια απροσδιοριστία, μια αβεβαιότητα... Ο δε Μπαμπινιώτης συμπληρώνει ότι στη γλώσσα η αβεβαιότητα καλύπτεται με τους συνδέσμους να, θα, ας».

ΕΑΝ (όπως μας λέει ο δρ Νανόπουλος) τα πάντα είναι αβέβαια, ο γράφων ερωτά: Η πρόταση «τα πάντα είναι αβέβαια» πόσο βέβαια είναι; Και ο γράφων απαντά ότι κάποιος χρειάζεται να κατέχει μόνο τη στοιχειώδη κοινή λογική και δεν χρειάζεται να κατέχει οποιαδήποτε ειδική γνώση της φυσικής για να εξαγάγει το αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι η πρόταση «τα πάντα είναι αβέβαια» ανήκει στην κατηγορία προτάσεων, όπως «τα πάντα είναι ψέματα» και «δεν υπάρχουν αλήθειες», που ΑΥΤΟΔΙΑΨΕΥΔΟΝΤΑΙ και επομένως ΔΕΝ ισχύουν! Προφανώς οι καθηγητές Φυσικής έχουν σοβαρό πρόβλημα όσον αφορά την κοινή λογική, και αυτοί είναι που εσφαλμένα διδάσκουν ότι «τα πάντα είναι αβέβαια», όχι φυσικά η ίδια η σωστή φυσική!

ΣΕ προηγούμενα άρθρα μου στην «Αλήθεια» («Αγνωστικισμός και λανθασμένες διδασκαλίες», 06.07.2020, «Η Γη κινείται σχετικά ή απόλυτα;» 11.11.2020, «Μαύρες τρύπες και πράσινα άλογα» 12.12.2020, «Βαρυτoηλεκτρομαγνητικά κύματα και σώματα» 17.12.2020, «Για το περιοδικό «Economist»» 21.12.2020,) έδειξα ότι διδάσκονται εξόφθαλμες ανοησίες από τους καθηγητές των φυσικών επιστημών από το Δημοτικό μέχρι και το Πανεπιστήμιο, και ανέφερα συγκεκριμένα παραδείγματα. Στη συνέχεια του παρόντος άρθρου αναδεικνύουμε κι’ άλλα σοβαρότα λάθη.

Σ’ ΑΥΤΟ το θέμα η (παγκόσμια) σύγχυση αρχίζει από το σχολείο και προφανώς ΔΕΝ διορθώνεται στο πανεπιστήμιο. Και στα δύο χρησιμοποιείται η αδόκιμη φράση «πειραματικό σφάλμα, experimental error». Η σημασία της λέξης «σφάλμα, error» επεκτείνεται και καλύπτει όλο το φάσμα από «μικρή ανακρίβεια, slight inaccuracy» μέχρι και «χοντρό πλήρες λάθος, complete sheer blunder». Σίγουρα θα ελαττωθεί η εν λόγω παγκόσμια σύγχυση όταν αρχίσει να χρησιμοποιείται η σωστή φράση «ανακρίβεια μετρήσεως, imprecision of measurement». 

ΚΑΙ φυσικά το πρόβλημα δεν τελειώνει εδώ. Όταν απευθύνεται κάποια κριτική στις ανόητες θεωρίες που διδάσκουν (θεμελιώδεις και μη), αλλά και συχνά χωρίς αυτήν την αφορμή, οι ίδιοι καθηγητές Φυσικής ξαφνικά και αυτόματα ξεχνούν το «τα πάντα είναι αβέβαια» και δηλώνουν με περισσή υπερηφάνεια την απίστευτην ακρίβεια που οι εν λόγω θεωρίες τους τάχα έχουν αποδειχθεί πειραματικά!

ΟΜΩΣ οι ανοησίες σ’ αυτό το θέμα δεν έχουν τελειωμό. Σχόλιο και επεξήγηση χρειάζεται και η περίεργη πρόταση του δρα Νανόπουλου, «αν δεν υπήρχε αυτή η αρχή της αβεβαιότητας, δεν θα είμαστε εδώ σήμερα». Υποθέτω ότι ο δρ Νανόπουλος κάπου έχει επιχειρήσει να κάνει κάποια «επεξήγηση», εδώ όμως θα χρησιμοποιήσω την άκρως αποκαλυπτική «επεξήγηση» του Αμερικανού επίσης διακεκριμένου καθηγητή Φυσικής Freeman J. Dyson στο δήθεν έγκυρο Scientific American: «The basic axiom of quantum mechanics is the uncertainty principle. This says that the more closely we look at any object, the more the object is disturbed by our looking at it, and the less we can know about the subsequent state of the object. Another less precise way of expressing the same principle is this: All objects of atomic size fluctuate continually.» (emphases added) Freeman J. Dyson, Scientific American 188(4), pp. 57-64, April 1953.

ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ κλειδιά στην πρώτη έκφραση του «uncertainty principle» είναι «look» (προφανώς από παρατηρητή) και «disturb». Όμως η δεύτερη έκφραση του «uncertainty principle» δεν είναι ακριβώς «less precise». Αντιθέτως, είναι μια διατύπωση μιας εντελώς διαφορετικής υπόθεσης, από την οποία ο παρατηρητής έχει ξεχαστεί ή εξοριστεί από το αφήγημα και οι κβαντικές οντότητες αληθινά και πραγματικά και αδιάκοπα «χορέβουν» από μόνες τους! Από αυτό ακριβώς το χοντρό σφάλμα (το αδιάκοπο «χοροπήδημα» των κβαντικών οντοτήτων) έχουν δήθεν «παραχθεί» όλα τα υλικά σωματίδια και ολόκληρο το σύμπαν, και κατά τον δρα Νανόπουλο και όλοι εμείς που «είμαστε εδώ σήμερα»!! Δηλαδή με άλλα λόγια ο δημιουργός του συμπαντος δεν είναι ένας παντοδύναμος θεός αλλά η μικροσκοπική αβεβαιότητα στη γνώση των κων Heisenberg, Dyson, Νανόπουλο, Πουλλή, κά!!!

ΔΕΝ ΕΧΩ εξακριβώσει εάν ήταν ο ίδιος ο Werner Heisenberg το 1927 που υπέπεσε πρώτος στο συγκεκριμένο εξωφρενικό σφάλμα (επειδή έγραψε στη γερμανική γλώσσα που δεν κατέχω). Πλην όμως ο Heisenberg έζησε μέχρι το 1976 και ποτέ δεν διόρθωσε αυτό το σοβαρότατο τερατώδες λάθος, ούτε και κανένας άλλος εκτός από τον υποφαινόμενο. Καλούμε τους καθηγητές που διδάσκουν αυτές τις εξόφθαλμες ανοησίες, αλλά και όλους που τις έχουν διδαχθεί (όπως και ο γράφων στο Imperial College το 1973- 1977), να σχολιάσουν. Από την εξαιρετική αρθογραφία του κυρίου Τάκη Αγαθοκλέους «Περί Δικαιοσύνης» στην «Αλήθεια» της 28.05.2020 για πολλοστή φορά επικαλούμαστε τις φράσεις «ρούφηγμα της γλώσσας» και «ένοχη σιγή» για την αναμενόμενη απάντηση. Υπενθυμίζουμε τις δημόσιες υποχρεώσεις των καθηγητών καθώς οι παχουλοί μισθοί και χορηγίες για έρευνα προέρχονται κυρίως από τον φορολογούμενον πολίτη. 

ΠΡΟΦΑΝΩΣ με το που έχει αλόγιστα αποδεχτεί τις ανόητες φαντασιοπληξίες του συναδέλφου του δρα Νανόπουλου, ο σωστός της γλωσσολογίας επιστήμονας καθηγητής Μπαμπινιώτης έχει δυστυχώς πολύ δυσκολέψει την προσπάθεια να διορθωθούν τα πολλά λάθη, που ο γράφων τα εντόπισε από τη δεκαετία του 1970. Το 1988 μου δόθηκε η ευκαιρία να τα ανακοινώσω σε ακροατήριο εκατοντάδων καθηγητών και φοιτητών όλων των ειδικοτήτων στο διεθνές διεπιστημονικό συνέδριο του πανεπιστημίου Bologna «Imola Conference on University and Research, 5-7 September 1988». Η 35-σέλιδη διάλεξή μου, “On the Method and Scope of Research”, που ήταν και το keynote lecture, δημοσιεύτηκε στα Proceedings (pp. 157-192): Universita Degli di Bologna, Edizioni Martello. Δυστυχώς η ανταπόκριση ήταν η παντοτινή «ένοχη σιγή», και τα αιωνόβια και υπεραιωνόβια λάθη παραμένουν και συνεχίζουν να ζημιώνουν και την επιστήμη και την όλη κοινωνία. Ενδιαφέρεται κανένας να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τον αγώνα;

ΩΣΤΟΣΟ, με χαροποιεί το ευχάριστο γεγονός ότι ο πολυμαθής και σώφρων κ. Αλέκος Κωνσταντινίδης από τις δικές του μακροχρόνιες μελέτες έχει εντοπίσει σοβαρά «ερωτηματικά για την εξελικτική πορεία του homo sapiens». («Οι εξελίξεις του κυπριακού και η σημασία της λέξης εξέλιξη», «Αλήθεια» 09.01.2021). Σ’ αυτό το καίριο θέμα έχω συγγράψει βιβλίο με τίτλο “The ‘Naked Ape’ Updated”, δηλαδή «Η επικαιροποίηση της θεωρίας για τον ‘άτριχο πίθηκο’ (homo sapiens)». Ενδιαφέρεται κάποιος Οίκος να το εκδώσει;

 

Θέματα για επιμόρφωση μορφωμένων

 Κατά τη διάρκεια των δικών μου μακροχρόνιων αγώνων από το 1974, των αγώνων για να αντιληφθώ και να κατανοήσω τι πραγματικά συμβαίνει σε διάφορα σ η μ α ν τ ι κ ά πεδία της γνώσης (και στη φύση και στην κοινωνία και παγκοσμίως και στην Κύπρο και στο παρόν και στο παρελθόν), ανακάλυψα πολλά σπουδαία θέματα που εγώ ποτέ δεν τα διδάχτηκα και που μερικά θέματα πιθανόν να μην έχουν διδαχθεί (ή και ανακαλυφθεί) ποτέ και πουθενά. Χρησιμοποιώ τη φράση ‘σπουδαία θέματα’ με την κυριολεκτική της σημασία, δηλαδή ότι όλοι που επιθυμούν να αποκαλούνται μορφωμένοι πρέπει να τα σπουδάσουν.

Επιθυμώ λοιπόν να γνωστοποιήσω μερικά από τα ευρήματά μου που μπορούν να διατυπωθούν σε μορφή σύντομων ερωτήσεων. Μερικές από τις απαντήσεις είναι κι αυτές σύντομες, ωστόσο για πολλές από τις ερωτήσεις η κάθε μια απάντηση χρειάζεται το δικό της άρθρο (αν όχι βιβλίο) για να εξηγηθεί και να αιτιολογηθεί ικανοποιητικά. Μπορείτε λοιπόν να βρείτε τις πολύ συγκεκριμένες απαντήσεις στα πιο κάτω ερωτήματα;

(α) Γιατί «Μαθηματικά»; Το μάθημα που έχει την ονομασία «Μαθηματικά», γιατί έχει πάρει αυτήν την ονομασία; 

(β) Στην αρχαία ελληνική γλώσσα η λέξη «ύλη» είχε τις σημασίες «ξύλο», «δέντρο», «δάσος» (υλοτόμος, υλάτης). Στη νέα ελληνική γλώσσα η λέξη «ύλη» έχει τις σημασίες «υλικό», «ουσία», «πράγμα», «πραγματικότητα» (υλοποιώ=πραγματοποιώ). Γιατί έγινε αυτή η αλλαγή; 

(γ) Γιατί «Παλλάς» η Αθηνά; 

(δ) Ποιά είναι η πιο ΔΥΣΚΟΛΗ επιστημονική ανακάλυψη (σε όλη την ιστορία και σε όλες τις επιστήμες); 

(ε) Ποιο είναι το ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ επιστημονικό σφάλμα; 

(στ) Ποια είναι η ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΑ πρώτη ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ πρώτη ύλη; 

(ζ) Ποιο είναι το ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ φυσικό μεταφορικό μέσο; 

(η) Ποιο είναι το ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ τεχνητό μεταφορικό μέσο; 

(θ) Ποιο είναι το ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ τεχνητό προϊόν; 

(ι) Ποιο είναι το ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ τεχνητό προϊόν; 

ια) Ο (πατέρας της ιατρικής) Ιπποκράτης από που προμηθευόταν τα φάρμακά του; 

(ιβ) Η λέξη «art» της αγγλικής γλώσσας έχει ετυμολογική συγγένεια με τη λατινική λέξη «ars» και με ποια ελληνική λέξη; 

(ιγ) Ποια είναι η πιο μεγάλη πολιτική απάτη; 

(ιδ) Ποια είναι τα επιστημονικά κριτήρια που αποφασίζουν ποιοί εμπορικοί οργανισμοί πρέπει να είναι κρατικοί και ποιοί εμπορικοί οργανισμοί πρέπει να είναι ιδιωτικοί; 

(ιε) Ποιος ποταμός έχει «επεκταθεί» πάνω στη Γη πιο πολύ απ’ όλους τους άλλους; 

(ιστ) Ποιο κράτος μέλος του ΟΗΕ μποϊκοτάρει τη δική του γλώσσα; 

(ιζ) Ποιος είναι ο πιο σπουδαίος (δηλ. που πρέπει να τον σπουδάζουν όλοι) Έλληνας μετά τον Αρχιμήδη; 

(ιη) Το γράμμα “κ” σε λέξεις της ελληνικής γλώσσας που έχουν περάσει στην (παγκόσμια) αγγλική γλώσσα κάποτε γίνεται “c” και κάποτε γίνεται “k”. Π.χ. «κινηματογράφος» γίνεται “cinematograph” ενώ η ετυμολογικά ομόρριζη λέξη «κινητικός» γίνεται “kinetic”. Ομοίως “crypt” και “krypton”. Ομοίως “Nice” και “Nike”. Ομοίως “Socrates” και “Sokratis”. Στις δε λέξεις “kinetic”, “kleptomaniac” και “kleptocrat” το πρώτο “κ” γίνεται “k” αλλά το άλλο “κ” γίνεται “c”. Ποιος είναι ο κανόνας που διέπει αυτό το γλωσσολογικό φαινόμενο; 

(κ) Στην Αγγλία «public service» είναι η «δημόσια υπηρεσία», «public interest» είναι το «δημόσιο συμφέρον», όμως «public school» ΔΕΝ είναι το «δημόσιο σχολείο» που είναι «state school». «Public school» λοιπόν είναι «ιδιωτικό σχολείο» (στο οποίο ο μαθητής, ή μάλλον ο κηδεμόνας, πληρώνει δεκάδες χιλιάδες στερλίνες ετησίως σε δίδακτρα). Γιατί λοιπόν «public school»; 

(κα) Στην Ελλάδα του 20ού αιώνα μιλούσαν για το φράγκο (όχι τη δραχμή) στην τσέπη τους. Στην Ελλάδα του σήμερα λένε πως είναι άφραγκοι (όχι άευροι ή άνευροι). Γιατί; 

(κβ) Σε αγγλόφωνο πρόγραμμα στο ΡΙΚ2 η φράση «the railway meanders through the valley» αποδόθηκε ως «ο σιδηρόδρομος διασχίζει την κοιλάδα». Ποια είναι η πιο πιστή μετάφραση; (Κι αυτό συνιστά άλλο ένα σκάνδαλο της νέας ελληνικής γλώσσας.) 

(κγ) Πού και πότε πρωτοδημοσιεύτηκαν σε ένα έντυπο (όχι χειρόγραφο) τα Άπαντα Αισώπου; 

(κδ) Η «Καινή Διαθήκη» γράφτηκε τον 1ον αιώνα μΧ στην τότε ελληνική γλώσσα. Οι σύγχρονες εκδόσεις της «Καινής Διαθήκης» περιέχουν συνήθως και το κείμενο του 1ου αιώνα μΧ αλλά και το κείμενο μετάφρασης στη σημερινή ελληνική γλώσσα. Ποιά είναι η σημασία αυτής της πρακτικής; 

(κε) Ποιά ΤΡΙΑ ανδρικά κύρια ονόματα αντιστοιχούν ετυμολογικά με το γυναικείο κύριο όνομα «Ναταλία» στην ελληνική (και ρωσική κλπ) γλώσσα;